ییلدیز کنتر در زندگی‌نامه خود به قلم دکمن گورون اعتراف می‌کند: «تئاتر زندگی من است.» این داستان ستاره‌ای است که تمام زندگی خود را وقف گروه تئاتر، دانشجویان و صحنه نمایش کرد. مستند «عزیزم» با بازگویی جوایز دریافت شده و همچنین هزینه‌هایی که برای دنبال کردن این اشتیاق پرداخت شده است، گواهی بر تغییر چشم‌انداز فرهنگی کشور ترکیه است؛ چرا که داستان تئاتر کنتر و چگونگی بقای یک تئاتر خصوصی را روایت می‌کند. این مستند با مصاحبه‌هایی از اعضای خانواده، دانشجویان و همکاران بازیگر و همچنین تصاویر و فیلم‌های آرشیوی کمیاب، ادای احترامی است به «ستاره قطبی تئاتر ترکیه». نویسندگی این مستند بر عهده زینب میراچ بوده، موسیقی آن توسط مورات اوگین ساخته شده و دکمن گورون به عنوان مشاور در آن حضور داشته است.

در یک روستا واقع در ترکیه سه خواهر و بردار زندگی می‌کنند که از وجود یکدیگر اطلاعی ندارند. تا اینکه آماده کفن و دفن پدرشان می‌شوند. آنها در مراسم ختم پدرشان با هم‌ آشنا می‌شوند و شروع به کسب اطلاعات بیشتر در مورد پدر و خودشان می‌کنند و...

در سال ۱۹۱۵، مردی از نسل‌کشی ارامنه در امپراتوری عثمانی جان سالم به در می‌برد، اما خانواده، قدرت تکلم و ایمان خود را از دست می‌دهد. یک شب او متوجه می‌شود که دختران دوقلویش ممکن است زنده باشند و برای یافتن آن‌ها راهی سفری جستجوگرانه می‌شود.

فرمان، کارآگاه باسابقه جنایی و همکار تندخوی او ادریس، با حسن، پلیس تازه‌کار و فارغ‌التحصیل انسان‌شناسی، هم‌تیم می‌شوند تا درباره قتل یک زن جوان تحقیق کنند. مظنونان شامل خانواده سنتی او هستند که ممکن است او را به خاطر ناموس کشته باشند، دوست‌پسر موادفروش او و باتال، میلیاردر سالخورده‌ای که مقتول را به عنوان همسر دوم خود اختیار کرده بود.

مرد جوانی از طبقه متوسط علیه سلطه بی‌رحمانه پدرش طغیان می‌کند و به دنبال رابطه‌ای پرفرازونشیب با زنی از یک اقلیت قومی می‌رود. داستان اخلاقی «یوجی» از زندگی جوانان امروز ترکیه و سایه همیشگی پدران بر سر پسران الهام گرفته است.